Rodzaje budżetu partycypacyjnego w Europie są niezmiernie różnorodne i ściśle powiązane z wcześniej funkcjonującymi, zakorzenionymi formami angażowania się obywateli i obywatelek w sprawy samorządu. W Porto Alegre, gdzie narodziła się ta koncepcja dysponowania finansami publicznymi ewidentnie wpłynęło to na rozwój demokracji i sprawiedliwości społecznej. Czy podobne efekty są dostrzegane w europejskich eksperymentach? Czy w przypadku starego kontynentu w ogóle można mówić o jednym mechanizmie, czy wszystkie rodzaje budżetu partycypacyjnego łączy jedynie wspólna nazwa? Czy popularność tego rozwiązania to przejaw „politycznej mody” czy przemyślanej strategii zarządzania miastem? Jakie rodzaje budżetu partycypacyjnego możemy wyróżnić na gruncie europejskim, co wpływa na ich taki a nie inny charakter? W jakim kontekście rozwiązanie to przyczynia się do takich pożądanych efektów jak reforma administracji, demokratyzacja sfery publicznej i realizacja zasady sprawiedliwości społecznej? Na te wszystkie pytania próbują odpowiedzieć autorki niniejszego tekstu.
Decyzja o przekazywaniu sołectwom środków finansowych do samodzielnego dysponowania wpłynęła na kształtowanie się zupełnie nowych postaw i nowej świadomości mieszkańców.
O budżecie partycypacyjnym w kontekście gminy naszej słów kilka
Pomimo tego, że coraz więcej osób w Polsce zaczyna zdradzać zainteresowanie formułą budżetu Partycypacyjnego, w skrócie PB, to wciąż jednak mało wiemy i dyskutujemy nad możliwościami jego wdrażania w naszych samorządach. O tym, że budżet partycypacyjny ma wiele zalet świadczy dynamika z jaką kolejne miasta przyjmują tą formułę.
Niniejsze opracowanie ma na celu zidentyfikowanie najważniejszych problemów związanych z badaniem partycypacji obywateli w procesach budżetowych gminy. Problemy te dotyczą:
podstaw prawnych takiej partycypacji w ramach polskiego prawa samorządowego,
uprawnionych podmiotów reprezentujących obywateli w różnych sferach życia publicznego, na szczeblu samorządowym,
specyfiki partycypacji obywatelskiej w procesach finansowych na szczeblu lokalnym,
Rodzaje budżetu partycypacyjnego w Europie są niezmiernie różnorodne i ściśle powiązane z wcześniej funkcjonującymi, zakorzenionymi formami angażowania się obywateli i obywatelek w sprawy samorządu. W Porto Alegre, gdzie narodziła się ta koncepcja dysponowania finansami publicznymi ewidentnie wpłynęło to na rozwój demokracji i sprawiedliwości społecznej. Czy podobne efekty są dostrzegane w europejskich eksperymentach? Czy w przypadku starego kontynentu w ogóle można mówić o jednym mechanizmie, czy wszystkie rodzaje budżetu partycypacyjnego łączy jedynie wspólna nazwa? Czy popularność tego rozwiązania to przejaw „politycznej mody” czy przemyślanej strategii zarządzania miastem? Jakie rodzaje budżetu partycypacyjnego możemy wyróżnić na gruncie europejskim, co wpływa na ich taki a nie inny charakter? W jakim kontekście rozwiązanie to przyczynia się do takich pożądanych efektów jak reforma administracji, demokratyzacja sfery publicznej i realizacja zasady sprawiedliwości społecznej? Na te wszystkie pytania próbują odpowiedzieć autorki niniejszego tekstu. 
Pomimo tego, że coraz więcej osób w Polsce zaczyna zdradzać zainteresowanie formułą budżetu Partycypacyjnego, w skrócie PB, to wciąż jednak mało wiemy i dyskutujemy nad możliwościami jego wdrażania w naszych samorządach. O tym, że budżet partycypacyjny ma wiele zalet świadczy dynamika z jaką kolejne miasta przyjmują tą formułę.
